tembih_

sıkıntının ne demek olduğunu bgn bir daha öğrendim, sakın ama sakın özellikle de işteyken, 2 dakika ara ile facebook mesajlarınıza ya da mail inbox'ınıza bakmayın, çünkü hiç bir zaman benimki gibi ziraat bankası tadındaki gelen kutusunda şöyle bir mail ile karşılaşılmıyor; "bu akşam bi kahve içmeye ne dersin?"

oysa ki,

so, of course, you were supposed to call me tonight
you were supposed to call me tonight
we would have gone to the cinema
and, after, to the restaurant, the one you like in your street

we would have slept together, have a nice breakfast together
and then a walk in a park together, how beautiful, and then
you would have said "i love you" in the cutest place on earth
where some butterflies are dancing with the fairies

i would have waited like a week or two
but you never tried to reach me
no, you never called me back
you were dating that bleach-blonde girl
if i find her, i swear, i swear....

tembih_terapi

tıbben şöyle bişey varmış:
bi insan bi derdinden bahsederken, 'hı hı' demek gerekiyomuş. hatta literatürde 'hı hı' olarak bile geçebiliyo olabilir. 'hayır aslında öyle değil'ler kişiyi sanırsam derdine daha sahip çıkmaya itiyo. sen susarsan abarttığını ancak farkedebiliyo. insan bunu denediğinde işe yaradığını da görüyo ama denemeden de işe yarayabilirliğini farkedebiliyosunuz..

yazımın burdan sonrasını geyiğe ayırıyorum:

bi kız arkadaşınız* gelip de 'o beni sevmiyo' dediğinde herkes 'hayır canım seviyo, sadece işi var; hayır canım seviyo sadece belli edemiyo' der. sen olumluyu savundukça o olumsuzu savunur. düşünsenize o kız size geldiğinde 'o beni sevmiyo' dediğinde 'hı hı' dediğinizi. 'seviyo be sen ne anlarsın aşktan, zaten hep kıskanıyodun' demiyosa içinden ben de pınar diilim, hiç de olmadım. **

*burda neden kız arkadaş dedim, çünkü erkekler böyle şeyleri dert etmez, ettiğinde de birbirlerine bahsetmez ya da bahsettiklerini çok iyi saklayan androidlerdir; sahalarda görmek istemediğimiz cinsiyettirler ama işte neyse..
**ben geçen gün dedim ordan biliyorum.

tespit_Istanbul

"Bırak gitsin
Geri gelirse senindir
Geri gelmezse zaten hiç senin olmamıştır."

Diye genç kızlığımızın andı vardı bilmem hatırlarmısınız. İşte 21:00'de otobüs ile Istanbul'dan Bodrum'a doğru sefere çıktığımda bunu hatırladım. Yahu bırakmıyor şehir gideyim. 21:00 Bakırköy'den kalkış, 21:45 en sonunda Esenler, 22:00 hala İstanbul, 22:30 yeter İstanbul.. Nüfus patlamasının nedeni bu imiş tespit ettim. Göç möç bahane.. Bu şehir bırakmıyor insanı gitsin, bir gelmeye gör.. Ah bir bıraksa!!