tespit_seçme paradoksu: neden çok, azdır?

Benden önce kamuya açık ortamlarda ve internette barry schwartz sağolsun tespit etmişti zaten bunu ama çok yerinde bulduğum için buraya aktarmak istedim. süpermarkette seçilecek 100 çeşit reçel olması bizim bize en uygun reçeli almamızı ve de bu seçimimizden daha sonra mutlu olmamızı sağlamıyor. Eskiden ilişkilerle ilgili bile seçilebilecek tek bir yol varken (en kısa sürede iş sahibi ol, evlen, en kısa sürede çocuk sahibi ol) şimdi onda bile milyon tane seçenek var.. bu kadar çok seçenek varken es kaza birini seçtiysek aklımız hep öbüründe kalıyor. (domates reçeli yerine karpuz reçelini seçseydim daha mutlu bir insan olacak mıydım?) ben daha kısıtlı olanaklarla insanların daha mutlu olabileceğini tespit ettim...